Żyjemy w Świecie określanym mianem „Globalnej Wioski", w którym rozwój nauki i techniki dostarcza nam narzędzi do niczym nieograniczonego rozwoju osobistego. Trudno sobie jednak wyobrazić twórczy rozwój osobowości bez udziału kultury i sztuki. Kluczową rolę w procesie kulturotwórczym odgrywają Artyści – profesjonalni i amatorzy. To właśnie oni inspirują nas do stawiania znaków zapytania tam, gdzie inni zadowoliliby się aktualnym stanem rzeczy. Poznajemy i penetrujemy otaczający nas Świat, zarówno ten wytworzony za pomocą rąk i umysłu człowieka jak i naturalny, przyrodniczy, którym w dużej części zawładnęliśmy i z którego czerpiemy surowce, materiały i energię wykorzystywaną w rozwoju cywilizacyjnym.

Po drodze okazuje się, że ten nasz cywilizowany Świat, w którym dowolne „pomysły jutra" wdrażane i realizowane są już dziś, wcale nie staje się bardziej bezpieczny dla człowieka, bowiem wiele spraw, które z pozoru są rygorystycznie kontrolowane, wymyka się spod nadzoru istniejących systemów. Nietrudno więc o zachowania i działania wykorzystujące luki w obowiązujących strukturach lub będące buntem czy protestem przeciwko wszechogarniającej nas kontroli. Sprawowana rzekomo dla naszego dobra, wywołuje działania poddające nas jeszcze większemu nadzorowi. Spirala wzajemnie sprzecznych działań i zachowań narasta, a my w celu szeroko pojętego bezpieczeństwa poddawani jesteśmy coraz większej infiltracji. W wielu miejscach stosowane są wobec nas systemy kontroli, w tym osobistej, polegające na fotografowaniu, filmowaniu, rewidowaniu, podsłuchiwaniu i gromadzeniu wszystkich tych danych w celu zapewnienia nam jeszcze większego bezpieczeństwa w naszym życiu codziennym jak i w podróżowaniu, które stało się powszechnym elementem naszego życia.

Działania mające zapewnić nam bezpieczeństwo nasilają się z roku na rok, a powodem ich narastania są akty wandalizmu, lub też przenikanie do naszego Świata osób z kulturowo i cywilizacyjnie odmiennych regionów z zamiarami zniszczenia Nas samych i naszej rzeczywistości.

Taka sytuacja wywołuje bunt i chęć postawienia pytania:

• Jakie są granice ograniczania naszych praw i swobód, a także wolności osobistej
  w celu zabezpieczenia nam wolności życia w naszym systemie kulturowym
  i społecznym ?
  
  
• Czy nie jest tak, że chcąc zachować nasz wolny Świat, świadomie popadamy
  w niewolę mającą na celu zachowanie naszej wolności ?
  
  
• Czy zgadzając się na ograniczanie naszej swobody działania i myślenia i poddając się wszelkiej kontroli i nadzorowi nie wpadamy w pułapkę tego, że szczytem wolności jednostki będzie jej całkowite ubezwłasnowolnienie ?

Autorzy projektu nie mają na celu udzielania szczegółowej odpowiedzi na pytanie, czy jest to słuszne i czy ma to sens z punktu widzenia struktur społecznych i cywilizacyjnych.

Jako Artyści mamy natomiast prawo wypowiadać się językiem sztuki, wykorzystując słowo i obraz do dialogu prowadzonego ze społeczeństwem, by zwrócić uwagę na absurdalność tej sytuacji – pozbawianie się wolności i swobód dla ich zachowania.